Vücut Tipi Hesaplayıcısı

1940'larda psikolog William Sheldon tarafından sınıflandırılan üç vücut tipi şunlardır: Ektomorf—ince, uzun uzuvlar, hızlı metabolizma, kilo almada zorluk, dar omuzlar. Mezomorf—doğal olarak kaslı, atletik yapı, kolayca kas kazanır, orta kemik yapısı. Endomorf—daha yuvarlak vücut, kolayca kilo alır, daha yavaş metabolizma, daha geniş kalçalar. Çoğu insan saf tipler yerine kombinasyondur.

Temel iskelet yapın (kemik genişliği, oranlar) değişmez, ancak vücut kompozisyonun kesinlikle değişebilir. Bir ektomorf doğru antrenman ve beslenmeyle önemli kas geliştirebilir. Bir endomorf tutarlı egzersiz ve diyetle ince bir vücuda ulaşabilir. 'Tipin' doğal eğilimlerini tanımlar, kaderini değil. Vücut tipini bir başlangıç noktası olarak düşün, sınırlama değil.

Vücut tipi sınıflandırması yararlı bir çerçeve ama bilimsel sınırlamaları var. Sheldon'ın orijinal sistemi öznel görsel değerlendirmeye dayanıyordu ve aşırı basitleştirme nedeniyle eleştirildi. Modern spor bilimi daha kesin ölçümler kullanıyor (DEXA taramaları, antropometrik oranlar). Ancak, ektomorf/mezomorf/endomorf modeli pratik rehberlik sağladığı için popüler kalmaya devam ediyor. Katı bir kural kitabı değil, genel rehber olarak kullan.

Ektomorflar: Kalori fazlasına odaklan (300-500 ekstra kalori), sık öğünler, ağır bileşik kaldırmalar, sınırlı kardiyoya ve daha uzun dinlenme sürelerine. Mezomorflar: Dengeli yaklaşım işe yarıyor—orta düzey kalori, güç ve kardiyo karışımı. Endomorflar: Düşük karbonhidrat yaklaşımından, daha fazla protein, düzenli kardiyodan, daha kısa dinlenmeyle devre antrenmanından fayda görebilir.

Çoğu insan kombinasyondur—saf tipler nadirdir. Yaygın kombinasyonlar şunlardır: Ekto-mezomorf (atletik potansiyelli ince), Endo-mezomorf (yağ depolama eğilimli kaslı) ve Mezo-endomorf (daha yavaş metabolizmalı güçlü yapı). Kombinasyonlar için, ikincil öğelerini dahil ederken baskın tipinin stratejilerine öncelik ver. Vücudunun en iyi neye tepki verdiğini bulmak için deney yap.