เครื่องคิดเลขกระแสเงินสด

งบกระแสเงินสดแสดงให้เห็นว่าเงินสดไหลเข้าและออกจากธุรกิจอย่างไรในช่วงเวลาที่กำหนด เป็นหนึ่งในสามงบการเงินที่สำคัญ (พร้อมกับงบกำไรขาดทุนและงบดุล) มันเผยให้เห็นว่าบริษัทสามารถจ่ายค่าใช้จ่าย ระดมทุนดำเนินงาน และลงทุนเพื่อการเติบโตได้หรือไม่—โดยไม่คำนึงถึงกำไรทางบัญชี นักลงทุนใช้เพื่อประเมินสุขภาพทางการเงินเพราะกระแสเงินสดยากที่จะปรุงแต่งกว่ากำไร

กระแสเงินสดจากการดำเนินงานมาจากกิจกรรมหลักของธุรกิจ—ขายสินค้า จ่ายซัพพลายเออร์ เก็บเงินจากลูกค้า กระแสเงินสดจากการลงทุนเกี่ยวข้องกับสินทรัพย์ระยะยาว—ซื้ออุปกรณ์ ขายทรัพย์สิน ลงทุน กระแสเงินสดจากการจัดหาเงินเกี่ยวข้องกับโครงสร้างเงินทุน—ออกหุ้น กู้ยืม จ่ายปันผล ชำระหนี้ ธุรกิจที่แข็งแกร่งมักมี CF ดำเนินงานบวก CF ลงทุนลบ (ลงทุนเพื่อเติบโต) และ CF จัดหาเงินผันแปร

กระแสเงินสดอิสระคือเงินสดที่เหลือหลังจากรักษาหรือขยายฐานสินทรัพย์ สูตรพื้นฐาน: FCF = กระแสเงินสดจากการดำเนินงาน − รายจ่ายลงทุน ตัวอย่าง: ถ้าบริษัทสร้าง CF ดำเนินงาน 5 ล้านบาท และใช้จ่าย 1.5 ล้านบาทสำหรับอุปกรณ์ FCF คือ 3.5 ล้านบาท เงินนี้สามารถใช้สำหรับปันผล ชำระหนี้ ซื้อกิจการ หรือสำรอง FCF เป็นตัวชี้วัดสำคัญสำหรับการประเมินมูลค่าบริษัท

กำไรเป็นตัววัดทางบัญชีที่รวมรายการที่ไม่ใช่เงินสด เช่น ค่าเสื่อมราคาและค่าใช้จ่ายค้างจ่าย กระแสเงินสดคือการเคลื่อนไหวของเงินจริง บริษัทอาจมีกำไรแต่ขาดเงินสด (รอรับลูกหนี้) หรือขาดทุนแต่มีเงินสดมาก (จากขายสินทรัพย์) ตัวอย่าง: กำไร 1 ล้านบาท + ค่าเสื่อมราคา 5 แสนบาท − ลูกหนี้ค้างชำระ 8 แสนบาท = CF ดำเนินงาน 7 แสนบาท นั่นคือเหตุผลที่ตัวชี้วัดทั้งสองสำคัญ

วิธีทางอ้อมเริ่มจากกำไรสุทธิและปรับปรุงสำหรับรายการที่ไม่ใช่เงินสดและการเปลี่ยนแปลงเงินทุนหมุนเวียน บวกค่าเสื่อมราคา (ค่าใช้จ่ายที่ไม่ใช่เงินสด) หักการเพิ่มขึ้นของลูกหนี้ (เงินยังไม่ได้รับ) หักการเพิ่มขึ้นของสินค้าคงคลัง (เงินใช้จ่ายซื้อของ) บวกการเพิ่มขึ้นของเจ้าหนี้ (เงินยังไม่ได้จ่าย) สูตร: CF ดำเนินงาน = กำไรสุทธิ + ค่าเสื่อมราคา − Δลูกหนี้ − Δสินค้าคงคลัง + Δเจ้าหนี้ บริษัทส่วนใหญ่ใช้วิธีนี้